خوشتر از آب حیاتم به دهان می آید

به جمالت که اگر بی تو نظر بر خورشید

می کنم در نظرم تیغ و سنان می آید

به حیاتت که اگر می خورم از دست تو زهر

تا تویی در دل من کی دگری می گنجد؟

یا کجا در نظرم هر دو جهان می آید؟

مرهم لطف خوش آید همه کس را لیکن