دل رفت و عمر رفت و روان رفت و بعد ازین

وز روی تو هنوز نشانی است در قمر

سر می زنیم بر در سودای وصل و هیچ

از سر خیال وصل نخواهد شدن بدر

ماییم و آه سرد و لب خشک و چشم تر

رفتی و در پی تو نه تنها دل است و بس

جان عزیز نیز روان است، بر اثر