برکناری وز میان مردمان افتاده دور

یا رب این ماییم از آن جان جهان افتاده دور

سایه وار از آفتابی ناگهان افتاده دور

ما چو اشکیم از فراقش مانده در خون جگر

رحمتی ای همرهان، آخر که جای رحمت است

بر غریبی ناتوان، از کاروان افتاده دور

چون کنم یاران، که من بیمار و مرکب ناتوان؟