رنگ رویم کرد پیدا رنج پنهان، ای طبیب!

حال بیماران ز جان ناتوان ما بپرس

انحرافی در مزاج مستقیم سرو ماست

گو بیا چون است سر و بوستان ما بپرس

رنگ ما را بین و از رنج نهان ما بپرس

شمع سان دارم سری بی آنکه باشد درد سر

قصه ما یک یک از اشک روان ما بپرس