گر رود سر نروم من ز سر میثاقش

گر چه یادم نکند، یار منش مشتاقم

یاد باد آنکه جهانیست چو من مشتاقش

کرد عهدی سر من کز سر کویش نرود

دفتر وصف رخش را نتواند پرداخت

گر ورق های گل و لاله شود اوراقش

عشق زهریست خوش ای دل که ندارد تریاق