جان را به یاد تو به صبا می دهم که او

وا حسرتا! اگر ندهی آرزوی دل

چون غنچه بسته ام سر دل را به صد گره

تا بوی راز عشق تو آید ز بوی دل

می آورد ز سنبل زلف تو بوی دل

تا دیده دید روی تو را روی دل ندید

با روی دوست خود نتوان دید روی دل