دیده ام طلعت زیباش که آنی دارد

روز و شب در پی دل، گرد جهان می گردم

غم دوران جهان کرد مرا پیر و چه غم

بخت اگر یار شود باز جوان می گردم

این چنین واله و مست از پی آن می گردم

تا نسیمی سر زلف تو بیابم چو صبا

شب همه شب من بیمار به جان می گردم