بس نیست اینکه در سر، سودای یار دارم

طاووس باغ قدسم، نی بوم این خرابه

آنجاست جلوه گاهم، اینجا چه کار دارم؟

من هیچ اگر ندارم، زان هیچ نیست ننگم

در سینه از هوایش، گنجی نهان نهادم

در دیده از خیالش، باغ بهار دارم

دل را ز دست دادم، می ریزم آب دیده