تو گفته ای که ز سلمان، فتاده ایست، چه آید؟

ز نامه تو سلامی به نام خویش بخوانم

به مهر روی تو هر دم منورست ضمیرم

به وصف لعل تو هر دم مرصع است زبانم

من اوفتاده ام اما چو سایه با تو روانم