غازیم غازی، به جان خویش بازی می کنم

ز آب مژگان هر شبی خرقه نمازی می کنم

سرو قدت را دعای جان درازی می کنم

در رسنهای دو زلف کافرت پیچیده ام

کمترینت بنده ام کت عاقبت محمود باد

سالها شد تا بدین درگه ایازی می کنم

خاک پایت شد سر من بر سر من می گذر