ولی در عین بیماریش مردم دار می بینم

همیشه نرگس مست تو را بیمار می بینم

جهان می گردد از سودا، سیه بر چشم من هر دم

که چشم نازنینت را چنان بیمار می بینم

ز شربتخانه لطفت دوایی ده که با دردت