ز باد ار می وزد بر من نسیم دوست می یابم

که چشم نازنینت را چنان بیمار می بینم

ز شربتخانه لطفت دوایی ده که با دردت

دل سست ضعیفم را قوی افکار می بینم

به آب ار می رسم در وی خیال یار می بینم

نشان طاق ابروی تو را پیوسته می پرسم

خیال سرو بالای تو را بسیار می بینم