نشان طاق ابروی تو را پیوسته می پرسم

دل سست ضعیفم را قوی افکار می بینم

ز باد ار می وزد بر من نسیم دوست می یابم

به آب ار می رسم در وی خیال یار می بینم

خیال سرو بالای تو را بسیار می بینم

ز باغ حسن خود بر خورد که من در سایه سروت

جهانی را ز باغ عمر برخوردار می بینم