عاقبت هم در سر زلف پریشانت شوم

ای سهی سرو خرامان سایه ای بر من فکن

تا فدای سایه سرو خرامانت شوم

در سرم سودای زلف توست و می دانم که من

در مسلمانی روا باشد که خود یکبارگی

من خراب چشم مست نامسلمانت شوم

گفتمش تو جان من شو گفت سلمان رو بگو