پیش از این از کبر اگر سودیم سر بر آسمان

هر یکی را حالتی ما در میان آسوده ایم

هر که را می بینم از کار جهان در محنت است

کار ما داریم کز کار جهان آسوده ایم

بر زمین یکسر نهادیم این زمان آسوده ایم

صدر جوی بارگاه قرب می گردد به جان

بر بساط عجز و ما بر آستان آسوده ایم