فرو مکش سخن موی در میان ای دل

به پا ستادن و خوش خدمتی به سر کردن

مطولست به غایت حکایت عشقش

نمی توان به عبارات مختصر کردن

چه لازمست سخن را درازتر کردن

دل مرا که به بویی است قانع از تو چو مشک

چه باید این همه خونابه در جگر کردن؟