کز بند او صبا را، چون دل دهد جهیدن

از گفتگوی واعظ، مخمور را چه حاصل؟

می بایدش کشیدن، وز درد سر رمیدن

باد صبا ز لفش خوش می جهد ندانم

بر هر طرف که تابد خورشید وش عنان را

چون سایه در رکابش، خواهم به سر دویدن

سلمان بنام و نامه، درکش قلم که خو اهند