کاین جور دیده کرد تو بر من جفا مکن

جز بند زلفش ای دل دیوانه جا مکن

بس نازک است جانب رویش رها مکن

از من دلا منال که دادی مرا به دست

دیدش نخست دیده و رفتی تو بر اثر

خود رفته ای و دیده شکایت ز ما مکن

درد محبتی اگرت در درون بود