زنهار جز به داغ جبینش دوا مکن

دیدش نخست دیده و رفتی تو بر اثر

خود رفته ای و دیده شکایت ز ما مکن

درد محبتی اگرت در درون بود

سودای مشک خالص اگر داری ای صبا!

مگذر ز چین زلفش و فکر خطا مکن

یک روز وعده ای به وفایی بده مرا