غنچه گر بشنود او وصف گل از بلبل باز

دید و بگذشت و مرا بر نگرفت از خاک او

گر هلال خم ابروی تو بیند مه نو

رخ به شامی ننماید دگر از افلاک او

دامن از شوق کند تا به گریبان چاک او

من چو صیدی به کمند سر زلفش شده ام

تا دگر کشته در آویزدم از فتراک او