چون در آید کس به چشم تنگ ترک آسای تو

سرو لافی می زند یعنی که بالای توام

سرو بی برگی است باری تا تو بود بالای تو

چشم ترکت ترکتاز و حاجبش پیشانی است

رای من جز بندگی سرو آزاد تو نیست

بس بلند افتاد سلمان راستی رارای تو