غیر از تو که دید سرو دلجوی

مار است بتی که تنگ خوی است

ماییم و دلی گرفته آن خوی

چون دردل و چشم ماست جایت

بیمار فتاده ام به کویت

راز دل من، فتاده بر کوی

باد آمد و بوی زلفش آورد