من ترک نگار و می نگویم

آویخته جان ما به یک موی

ای خال تو گوی و زلف چوگان

در دور قمر فکنده گویی

ای واعظ عاشقان تو می گوی

سلمان چه نهی بر آب و گل دل

دست از دل و دل ز گل فرو شوی