باری تو جدا نیستی ای دل ز دو زلفش

با آنکه دلم نیز همی داد گواهی

ای مردم چشم ار چه نمی بینمت اما

پیوسته تو در دیده غمدیده مایی

فرخ تو که در سایه اقبال همایی

شد حلقه زنان آه دلم بر در گردون

آه از تو برین دل در رحمت نگشایی