شربت قند لبش می سازد این بیمار را

بی عزیزان نیست عمر نازنین را لذتی

بر سر من کس نمی آید به پرسش جز خیال

جز خیالش کس ندارد بر سر من منتی

کو لب او تا مرا از قند سازد شربتی؟

از غم تنهایی آمد جان شیرین نزد لب

تا بیادش هر دو می دارند با هم صحبتی