آخر چه شده ای برگ گل تازه که دیدار

خورشید رخا سایه ز ما باز گرفتی

وز من نظر مهر و وفا باز گرفتی

از بلبل بی برگ و نوا باز گرفتی

وجهی که بدان وجه توان زیست نداریم

جز روی تو آن نیز ز ما باز گرفتی