کاشکی دیدمی به بیداری

چاره کار من زرست چو نیست

زاریی می کنم به ناچاری

بخت خود را به خواب می بینم

من افتاده بر توانم خواست

از سر جان اگر کنی یاری

ما نیاریم کرد در تو نظر