مرا تو آب حیوانی اگر چه در دلم ناری

به آزار از درم راندی و رفتی از برم اکنون

طمع دارم که باز آیی و ما را نیز با زاری

مرا تو ماه تابانی ولی بر دیگران تابی

خوشا آن وقت و آن فرصت که اندر دولت وصلت

به صبح طلعتت تا روز می کردم شب تاری

رفیقان خفته و بیدار شب تا روز بخت من