مگر تو حور فردوسی که سر تا پا همه روحی

عجب دارم که برداری سر از مستی و مستوری

بدین صورت که من در خواب مستی ام عجب باشد

گرم بیدار گرداند صدای نفحه صوری

مگر تو مردم چشمی که سر تا پا همه نوری

بیا جانا دمی بنشین و صحبت را غنیمت دان

که خواهد بود مدتها میان جان و تن دوری