می گفت: ترک رندی، سلمان شنید جانش

چون نیست کار ما را، در دست ما زمامی

گر باده را نبودی، از لعل دوست بویی

کی داشتی به عالم، زین حرمتی حرامی؟

از می جواب تلخی، وزنی شکر پیامی