بکویش رسان ور کند جان گرانی

نه کار رسول است رفتن به کویش

نسیما تو برخیز اگر می توانی

مرا نیم جانی است بردار با خود

همان دم به زلفش بر افشان و بازا

مبادا که آنجا به جان باز مانی

ز خاک ره او به دست آر گردی