ز هوای جان حزین من دل خسته را خبری کنی

به صنوبر قد دلکشش اگر ای صبا گذری کنی

چو رسی به کعبه وصل او بکنی مقام و از ره گذر

ز پی دعا نفسی زنی ز سر صفا گذری کنی

اگرت مجال نفس زدن بود از زبان منش بگو