گفتم: که روز سلمان شب شد ز تار مویت

گفتا: که هر چه بینی مست و خراب بینی

گفتم: لب تو دیدن صد جان بهاست او را

گفتا: مبصری تو، در لعل ناب بینی

گفتا: نگر به رویم تا آفتاب بینی