که از سجاده برخیزی و در میخانه بنشینی

تو را وقتی رسد صوفی که با جانانه بنشینی

اگر خیزد تو را سودای زلف دوست برخیزی

به پای خود به زنجیرش روی دیوانه بنشینی

ز باغ او اگر بویی دماغت تازه گرداند