چه مرد عشق توام من درین طریق که عقل

به سر کنیم هر آن خدمتی که فرمایی

به احتیاط گذر بر سواد دیده من

چنانچه گوشه دامن به خون نیالایی

درآمدست به سر با وجود دانایی

درم گشایی که امید بسته ام در تو

در امید که بگشاید ار تو نگشایی