دلم نداد که هست آفتاب هر جایی

درم گشایی که امید بسته ام در تو

در امید که بگشاید ار تو نگشایی

به آفتاب خطای تو خواستم کردن

سعادت دو جهان است دیدن رویت

زهی سعادت اگر زانچه روی بنمایی!