بسته ام در استخوان چون پسته مغز نعمتت

قرب چل سال است تا سکان شرق و غرب را

طبع سلمان می کند در گوش در مدحتت

زان جهان پرکرده ام از شکر شکرت که من

با چنین نعمت که خواهد ماند تا دور ابد

شرمساری می برم حقا هنوز از خدمتت

در ثنای حضرتت دور جوانی گشت صرف