شرمساری می برم حقا هنوز از خدمتت

زان جهان پرکرده ام از شکر شکرت که من

بسته ام در استخوان چون پسته مغز نعمتت

با چنین نعمت که خواهد ماند تا دور ابد

در ثنای حضرتت دور جوانی گشت صرف

نوبت پیری رسید اکنون به امر حضرتت

گوشه ای خواهم گرفتن تا اگر عمری بود