در ثنای حضرتت دور جوانی گشت صرف

بسته ام در استخوان چون پسته مغز نعمتت

با چنین نعمت که خواهد ماند تا دور ابد

شرمساری می برم حقا هنوز از خدمتت

نوبت پیری رسید اکنون به امر حضرتت

گوشه ای خواهم گرفتن تا اگر عمری بود

چند روزی بگذرانم در دعای دولتت