غضبت خواست که دندن کواکب شکند

یعنی این عارضه از گردش ایشان برخاست

درد، عمری به جهان زحمت مردم می داد

رای عالی تو را رغبت در مان برخاست

فلک آمد به شفاعت ز سر آن برخاست

درد را عدل تو بنمود به کین دندانی

گفت می بایدت از عالم ابدان برخاست