بر بساطت منشیناد درین توده خاک

گفت می بایدت از عالم ابدان برخاست

زبده عالم ابدان چو تن پاک تو بود

درد فرمان تو برد از بن دندان برخاست

گرد دردی که ز آمد شد دوران بر خاست