در علو پایه صدر منصب جمشید را

عکس صبح نصرتش تابان ز شام پرچم است

نوبت کوشش خروش کوس در گوشش بسی

شادی افزاتر ز صوت نغمه زیر و بم است

پیش دست و مسندش دست تواضع بر هم است

دست حکمش تا به صدر قدر باز افکنده اند

عدل را انصاف بار افتاده دستی محکم است