دل به کلی از تعلقهای تن وارسته است

تا به گوش من خروش کوس عزمت می رسد

هوشم از تن رفته و مسکین دل از جا جسته است

جان من بر بسته است اینک به همراهیت بار

دیده سرگردان و حیران مانده است از خستگی

گرچه با این خستگی او نیز هم بربسته است

دیرتر گر می رسد چشمم به گرد موکبت