دیده سرگردان و حیران مانده است از خستگی

هوشم از تن رفته و مسکین دل از جا جسته است

جان من بر بسته است اینک به همراهیت بار

دل به کلی از تعلقهای تن وارسته است

گرچه با این خستگی او نیز هم بربسته است

دیرتر گر می رسد چشمم به گرد موکبت

خسروا معذور می فرما که چشمم خسته است