گرچه با این خستگی او نیز هم بربسته است

جان من بر بسته است اینک به همراهیت بار

دل به کلی از تعلقهای تن وارسته است

دیده سرگردان و حیران مانده است از خستگی

دیرتر گر می رسد چشمم به گرد موکبت

خسروا معذور می فرما که چشمم خسته است