یک یک راه راه بنده نداد

سر من از جفای او کل شد

که به موییم از و نگشاد

بستد از بنده راه خود صد بار

کرد بیداد و داد دشنامم

دادای پادشاه عادل داد

بخت نیکت به منتهای امید