زبان لاله ازان شد به عنبر آلوده

خرد که پیر فلک را نزاده دارد یاد

گر از شمامه خلقت صبا اثر یابد

شود بنفشه محزون چو گل از آن هم شاد

که او حکایت خلق تو می کند با باد

خدایگانا احوال من ز دور فلک

به صورتی است که احوال دشمنان تو باد