زان جهان نامش گهی دینار و گه مثقال کرد

تیزیی می کرد خنجر بهر خون دشمنت

آمد اندر سر بخونش بس که استعجال کرد

زر غلام حلقه در گوش غلامان تو شد

فیض دستت دید دریا زیر لب با ابر گفت

گر نوالی می کنی باید بدین منوال کرد

هر که در مدح تو چون سوسن نشد رطب اللسان