شها کمیت من آمد رکاب سان در پا

گهی که همت تو دامن از جهان افشاند

به جاه خواست که ماند به تو مخالف تو

بسی بداد درین اشتیاق جان و نماند

عنان عزم به کلی ز دست من بستاند

به زور می کشمش چون کمان از آنکه برو

جز استخوان و پی و پوست هیچ چیز نماند