بدست لاغری جز قلم که بتوان راند

به زور می کشمش چون کمان از آنکه برو

جز استخوان و پی و پوست هیچ چیز نماند

به مرکبیم مدد ده ازان که نیست مرا

وگرنه درستی خواهد از کسالت و ضعف

میان گرد بماند ستور و مرد نماند